खुसीको खोज

कसको जीन्दगीमा नहोला पीडा

कुन मुस्कानको पछाडी नहोला उदासीनता |

तर पनि हाँसेकै छन् यहाँ मान्छेहरु,

बाँचेकै छन् यहाँ मुस्कानको पर्दाले आँशु लुकाएर 

बाँचेकै छन,

अनेक असमंजस्यताहरुको प्रहारले

आर्त बनाएका पाइला घिसारेर |

अनौठो रहेछ यो दुनिंया,

यहाँ अट्टहासभित्र क्रन्दन लुक्दो रहेछ |

झिलिमिली बोक्राभित्र अँध्यारो गुदी लुक्दो रहेछ |

यो देखिने दुनियाँको पर्दा पछाडी

एउटा अर्कै नाटक लुक्दो रहेछ |

मान्छेको मन सन्तुष्टिको पुजारी रहेछ |

आँखाको सपना र दिमागको विचारभन्दा पर,

आत्मविस्लेशणको अनेकौ धर्काहरु बोकी

संतुस्टिको सिमांकन गर्दो रहेछ मन |

समयसंगै यहाँ आफ्नो भुमिका र परिवेश मात्र होइन,

सन्तुष्टि परिभाषा फेरिदोरहेछ,

खुसीको जग फेरिदोरहेछ

अनि हिजोका खुसि, सन्तुष्टिहरु अलप हुँदा रहेछन |

जारी छ यो खोज सदियौंदेखि,

पहिले खोजे ऋषिमुनी, महाराजाहरुले,

कोहि सन्त भए, कोहि विलाषी

त्यही खोजमा सिध्दार्थ गौतम बुध्द बने,

तर न उनको बुध्द्त्व न ऋषी, महाराजको सिध्दान्तले

खुसीको जग बनाउने इट्टाको परिभाषा दिन सक्यो |

खोज जारी छ आज पनि,

दुनियाँमा कयौं बुध्द बन्न खोज्छन,

कयौं महाराजा

तर त्यो इट्टाको परिभाषा

न पशुपतिको छिंडीमा सुत्ने बाबालाई थाहा छ,

न पैसाको ओच्छानमा निदाउने राजालाई थाहा छ |

हो यहि खोज हो,

जसले कसैलाई विलाषी बनायो,

डाँकु बनायो,

कसैलाई सन्त बनायो |

धेरैलाई स्वार्थी बनायो

र, मलाई अनेकार्थी बनायो |

र पनि अझै जारी छ,

यो खुशीको खोज |